"A
person who forgoes the use of
his symbolic
skills is never really free "
Mihali
Cszikszentmihalyi,
from:
Flow: The Psychology of
Optimal Experience, 1990
Beelden
en
symbolen spreken de taal van het onbewuste
en van het
lichaam. 
Ze
zijn in staat de rationale
linkerhelft van onze hersenen te omzeilen.
Ze hebben
magische kracht.
Positieve veranderingen kunnen plaatsvinden door ze bewust op te zoeken
en met ze te werken. De keus je innerlijke wereld binnen te
reizen en de verborgen schatten die daar te vinden zijn te ruilen voor
de uiterlijke waarden die je niet langer van dienst zijn is de sleutel
voor transformatie die voert tot
veranderingen in de buitenwereld en in je dagelijkse leven.
Creativiteit maakt
bijna onmerkbaar gebruik van de methodes van de rechterhersenhelft. De
ervaring van expressie door middel van materiaal brengt
een gevoel van ontspanning. Schilderen,
of
werken met klei of steen, zonder de druk van de opgave 'iets moois' te
moeten maken geeft het onbewuste een gelegenheid om zich uit
te drukken en om spanning te
verminderen. Deze zelfde spanning, maar dan door onderdrukking in toom
gehouden, kan de oorzaak
worden van acute of chronische lichamelijke klachten, een zwak
immuunsysteem, spierpijn, slapeloosheid, nachtmerries, verslavingen
-aan eten, alcohol, nicotine, te hard werken- of kan konflikten
veroorzaken
in je relaties en op je werk. Creatief bezig zijn zonder te denken aan
het resultaat brengt je in een plezierige soort trance waarin het
makkelijk is om de tijd te vergeten.
Intuïtie is
de gave je bewust te zijn van je vijf zintuigen, het
ontsleutelen van hun codering, en vorm en richting te geven aan de
stroom van binnenkomende informatie door je levenslange
ervaring te
gebruiken. Te leren om de gave te gebruiken wanneer de volgende stap te
nemen, hoe de obstakels
op je pad behendig te omzeilen en welke
gereedschappen
te kiezen
om ze te confronteren.
Welke weg je kiest is je persoonlijke beslissing,
afhankelijk van het niveau van je energie, je wijsheid en de
levensfase
waarin je je bevindt. Wanneer je oude en welbeproefde methodes niet
langer meer werken, en het pijn begint te doen om steeds opnieuw je
hoofd te stoten tegen dezelfde muur, dan ben je klaar om nieuwe wegen
te gaan kiezen, ontmoet je misschien iemand die je kan helpen een
overzicht te krijgen,
vind je nieuwe methodes voor je onafhankelijke instinct.
De g
r o t e R e a l i t y S h o w
Het
is pas een paar honderd jaar geleden dat we ons zo zijn gaan
richten op de
buitenwereld als de enige echte werkelijkheid. Mensen zijn zich van
oudsher bewust geweest van het samenspel van binnen-
en buitenwereld, hebben hun tempels en kerken, hun
serviezen,
meubels,
tegels en kleding versierd met de patronen van de sterren, van de
natuur, met dieren, goden en godinnen.
Pas de
laatste paar
eeuwen heeft de wetenschap zoveel
invloed gehad en veel van het menselijke
geloof vervangen en 'ontmaskerd'. Sinds we in staat zijn om zoveel dingen te
produceren met onze machines is onze moderne maatschappij geobsedeerd
met dat wat we in de buitenwereld kunnen creëren. Zelfs het
menselijk lichaam zelf kunnen we nu boetseren naar het model van de
laatste mode. Bij het produceren en vergaren van zoveel van wat we ons
kunnen voorstellen schijnen we de binnenwereld vergeten te zijn waar
deze ideeën, beelden en wensen vandaan komen.
Het dagelijkse leven met het concept van maandag tot vrijdag en
dan, -godzijdank- weekend,
is nog het enige ritme dat we kennen. We compenseren vertwijfeld voor
het gebrek aan 'droomtijd' door televisie en film te kijken wanneer we
niet hoeven te werken. Of door te 'shoppen' om steeds weer een nieuw
imago voor onszelf te creëren. Dit is ook de favoriete manier
geworden om onze emoties te beleven, door ze te herkennen op een
scherm, met op tijd een reclame pauze waarin we snel even onze
dagelijkse taken kunnen verrichten en weten dat we niet degenen zijn,
die daar lijden of grote uitdagingen ondergaan.
Gek genoeg is het ook weer het medium televisie en film, dat de
interesse opnieuw aanwakkert in 'de dingen tussen hemel en
aarde',
met hoge kijkcijfers voor programmas zoals 'Char', 'Derek Ogilvie',
Eckhart Tolle's bezoek bij Oprah Winfrey en door
populaire films zoals de 'Davinci Code' en 'The Secret',
'Lord of the Rings' en 'Harry Potter'.
|
Dromen vormen
de
verbinding
tussen onze binnen- en buitenwereld. Ze hebben informatie voor ons in
beeldvorm over de dingen die we beleefd hebben - en zelfs die we nog
gaan beleven. Ze schijnen te komen van een plaats buiten het concept
van tijd en ruimte. Maar in onze wereld hechten we geen belang aan de
betekenis van dromen.Het zou ons echter juist die schijnbaar zo weinig
voorhandene tijd en veel nodeloze pijn besparen, als we dat wel zouden
doen.
Dromen zijn de taal van
onze intuïtie en bezitten kostbare informatie
over de processen en indrukken die we niet bewust verwerkt hebben,
terwijl we druk bezig waren en in beslag genomen door de
eisen
van de wereld
van resultaten. Bezig met de lijstjes die we moeten afwerken, mensen
die ons nodig hebben, onze onophoudelijke aktiviteit. Onze dromen weten
welke gevaren er
schuilen achter de schijnbaar vriendelijke uitwisselingen op ons werk,
ze weten wat onze ware gevoelens zijn over de mensen die we
dagelijks ontmoeten. We rennen er in weg voor monsters waar we bij
daglicht niet in geloven. Dromen vertellen ons lang voordat we er nog
maar over na gedacht hebben, dat het tijd is om verder te gaan, onze
relatie te veranderen, wat het is dat ons ziek maakt. Waar we bang voor
zijn maar
waar we geen aandacht aan besteden. Ze vertellen ons zelfs dat we veel
gelukkiger zijn dan we denken - soms kunnen we vliegen of we
springen van hoge gebouwen af zonder dat we ons bezeren, we zien de
mooiste landschappen en bedrijven de liefde met mensen die we
onbereikbaar of vergeten dachten....En in onze dromen zijn we nooit
gescheiden van
de mensen die ooit een deel van ons leven waren, die nog steeds de
vergeten hoeken van ons hart bewonen.
Helder dromen, innerlijke
reizen en vision quests
Het
is mogelijk onze linker- en
rechterhersenhelft in combinatie
te gebruiken. Ook 'de wetenschap' heeft ontdekt dat
er ontelbare verbindingswegen zijn tussen
onze twee
hersenhelften die we kennelijk zelden gebruiken, en al zeker niet
bewust
gebruiken. Doen we dat wel, dan is dat een heel plezierig gevoel.
Werken onze hersenhelften in harmonie dan ontstaat er een gevoel van
vrede vergelijkbaar met een lichte trance. Dit kan spontaan gebeuren,
bijvoorbeeld tijdens het joggen, of als het je lukt te jongleren met
drie ballen, of terwijl je een lange fietstocht maakt en de weg
moeiteloos onder je vandaag glijdt terwijl je je gedachten laat dromen.
Het gebeurt wanneer we dansen, wanneer we op een kladje
tekenen
tijdens het telefoneren of bij het luisteren naar een
lezing, terwijl we
uit het raam kijken in de trein en naar muziek luisteren op
een
mp3-speler. Of bij het bouwen van een kasteel samen met een
kind op het strand.
Creatief bezig zijn zonder aan het resultaat of aan de volgende taak te
denken.
Wanneer
we de wereld van
dromen bewust binnentreden, hebben we training nodig en concentratie,
moeten we alert zijn. Anders vallen we in slaap, of we zijn zo
analytisch bezig dat we ons dagelijks brein blijven gebruiken en
voortdurend twijfelen aan onze ervaringen. Het helpt om
iemand
bij je te hebben die je je innerlijke wereld in kan loodsen.
Dit
heet een 'innerlijke
reis', in het engels 'inner
journey'.
Eerst ontspan je je in een stoel, of liggend op een bank. Dan
verken je
je lichaam door middel van waarnemings- en ontspanningsoefeningen
en vandaar ga je op weg naar de reis van je keuze. Dit kan
zijn
met de bedoeling antwoord te krijgen op een vraag, of om een innerlijk
konflikt op te lossen, je kunt werken aan lichamelijke symptomen en
klachten, of je kunt de innerlijke werelden en hun bewoners bezoeken.
Tijd heeft hier geen betekenis, en het kan zijn dat je het
gevoel
hebt urenlang 'weg' te zijn geweest terwijl er maar een half uur
voorbijgegaan is. Gedurende de gehele tijd dat je bewust aan
het
dromen bent, is het mogelijk snel weer terug te komen naar de
dagelijkse werkelijkheid. Je gids helpt je hierbij en bewaakt je
droomtijd, stelt vragen om te kijken waar je bent en suggereert
mogelijkheden, helpt je later te herinneren wat er op je reis gebeurd
is. 
Innerlijke
reizen zijn bekend om hun krachtig genezende werking, en kunnen over
jaren heen gedaan worden. Omdat de tijd er geen rol speelt, maakt het
niet uit wanneer je er mee verder gaat. Je kunt leren ze alleen te doen
of je kunt een cd gebruiken met 'guided journeys' ofwel 'geleide
fantasie', of een cd met shamanische drumritmes gebruiken. Innerlijke
reizen, zowel als andere vormen van het werken met symbolen en beelden
zijn door de eeuwen heen gebruikt door shamanen uit alle culturen,
zoals ook in onze tijd door therapeuten, healers en zelfs psychiaters.
Innerlijke reizen kunnen ook gedaan worden in een groep.
Het is een goed idee om na je innerlijke reis op te schrijven wat je
beleefd hebt, omdat je in een soort trance was -een trance is gewoon
elke toestand die verschilt van je dagelijks bewustzijn- vergeet je net
als bij een 'nachtdroom', al gauw de details. Het is ook goed
om
daarna even naar buiten te gaan, de natuur in. Vaak zie je dan ineens
symbolen of beelden die je in je innerlijke wereld tegenkwam. Dit wordt
'synchroniciteit' genoemd,
de gebeurtenis van het op gelijktijdig op elkaar inwerken van
innerlijke en uiterlijke gebeurtenissen.
Het is
ook mogelijk in een lichte toestand van
bewust
dromen te zijn terwijl je in de buitenwereld aktief aanwezig bent. Dit
gaat het beste op een plek waar niet veel mensen zijn. Je kunt hiervoor
de natuur ingaan en de buitenwereld en de krachten van de natuur vragen
om je ontmoetingen en symbolen te brengen die je een antwoord geven op
hetgene waar je vragen over hebt. Dit wordt een 'vision quest' genoemd,
de zoektocht naar een visioen of een plan.
Er is training en
oefening voor nodig om je waarneming op deze manier
te kunnen gebruiken en vertrouwen. Dan kun je dit ook in een
drukke winkelstraat doen en wordt het je tweede natuur.
Het
verbinden van de
innerlijke en de buitenwereld kan een verrijkende
ervaring zijn en je leven kalmer en tegelijkertijd meer intens maken,
zodat je veel minder stimulatie nodig hebt om het gevoel te hebben, dat
je werkelijk leeft.
ZO
BOVEN, ZO OOK BENEDEN (AS ABOVE, SO BELOW)
Paracelsus
(1493-1541) ging uit van het oude, hermetische inzicht, vervat in de tabula smaragdina:
zo boven, zo beneden. Het universum is op de verschillende niveaus
volgens overeenkomstige patronen opgebouwd. De mens, als microkosmos,
bevat alles wat er in de macrokosmos te vinden is. Zodoende kon de
studie van de wereld uitsluitsel geven over de mens, en vice versa. "Alles
wat er in de grote wereld is, niet meer en niet minder, is ook in het
menselijk lichaam aanwezig. Dezelfde soorten hout, stenen, kruiden etc.
die er in de buitenwereld zijn, zijn er ook in de mens, alleen niet in
dezelfde gedaante als in de elementen… Wie in staat is de
gedaanten
ervan in het menselijk lichaam te herkennen - dus: dit is de saffier in
de mens, dat de mercurius, dit de cipres, dat flos cheiri etc. - die
heeft het boek van het menselijk lichaam juist bestudeerd en doorgrond."
(Artsen op dwaalwegen pg. 67)
bron: Wikipedia,Paracelsus
|
Tijd, ruimte en andere
maatstaven
Dus
waaruit
bestaat de realiteit van de
'innerlijke
wereld'? Als we in onze wereld drie dimensies kennen, betekent dat dan
dat er andere dimensies zijn die we zouden kunnen waarnemen als we in
staat zijn de grenzen van ruimte en tijd te overschrijden?
Deze vragen
hebben mij beziggehouden sinds het me voor het eerst
duidelijk was dat ik dingen wist over mensen, situaties en
gebeurtenissen die niet leken te passen in hetgene wat mij over het
leven geleerd werd toen ik opgroeide. En met een vader die van beroep
natuurkundige was, waren concepten zoals 'oneindigheid' me al op jonge
leeftijd bekend.
Toen ik
een jaar of twaalf was werd het me duidelijk dat niet
iedereen de dingen zo beleefde zoals ik, zoals ik altijd aangenomen
had. Maar door deze vroege wetenschappelijke concepten ben ik skeptisch
gebleven en zoek ik altijd
naar 'bewijzen' dat mijn waarneming klopt.
Het lijkt me
nu logisch dat tijd en ruimte maatstaven zijn waarmee we
onze dimensie definïeren (en ook begrenzen). Zoals de
maatstaven
van lengte en breedte gebruikt worden om een rechthoek op een stuk
papier neer te zetten, bijvoorbeeld wanneer je een plank wilt gaan
kopen die in je boekenkast moet passen. Met enige oefening is het
mogelijk de maatstaven van tijd en ruimte te overschrijden, zoals veel
films ons al laten zien. Als je ooit een video bewerkt hebt op je
computer, of film animatie
software gebruikt hebt, dan heb je kunnen zien hoe de 'tijdlijn' werkt!
Je gooit er beelden in of haalt ze eruit en het veranderd de scene in
de toekomst of in het verleden. En in de tijd voor computers tekenden
we op een klein kladblokje poppetjes die op elke pagina net iets anders
deden. Met je duim ritselde je er snel langs en het bewoog! Van tweede
dimensie naar derde dimensie. Een blaadje eruit en een andere beweging
en het poppetje springt omhoog inplaats van omlaag...
Toen we
klein waren hadden we geen besef van tijd, het duurt
lang voor een kind de begrippen 'vandaag' en 'morgen' gebruikt. Kleine
kinderen beleven alleen maar het huidige moment, en mensen die de deur
uitgaan zijn verdwenen!
Net zo
makkelijk als we 's nachts gaan slapen en de limieten
van
onze fysieke wereld verlaten, kunnen we de dimensies net boven ons
binnenstappen, er wordt slechts een lijntje toegevoegd aan de tekening,
zoals een stippellijntje schuin door een vierkant er ineens een
drie-dimensionale kubus van maakt. Een kwestie van waarneming.
In mijn
ervaring met het geven van readings voor mensen over
hun
leven, bewegen wij ons op deze tijdlijn -of tijdspiraal- door
de kracht van onze
intenties, en door een keuze te maken nemen we of het ene of het andere
pad. Het 'zien' van de toekomst is daarom alleen maar het vermogen om
te zien wat er op een bepaalde lijn ons tegemoet komt. Een nieuwe keuze
kan dat weer veranderen. En door op een andere manier naar
het verleden
te kijken, met een ander gevoel, bijvoorbeeld met vergiffenis en begrip
inplaats van wrok en pijn, kunnen we ons opnieuw verbinden met de
centrale 'kern' van het wiel van de tijd op een manier die ons en onze
keuzes voor de toekomst nieuwe kracht geeft.
In individuele
sessies,
ofwel in een open consultatie of een specifieke thema-sessie
worden deze methodes in combinatie of gericht gebruikt. Het is
ook
mogelijk te kiezen voor het werken in een groep in de vorm van een workshop
of cursus .
